De goede mens van Sezuan, april 2008

“De goede mens van Sezuan” van Bertold Brecht

april 2008

Regie: Paula van der Heide

Drie goden bezoeken de hoofdstad van Sezuan, een streek in China. Ze hebben de opdracht uit te zoeken of er nog goede mensen bestaan. Die mens moet goed zijn voor anderen maar ook voor zichzelf. Zo niet, dan wordt de stad verwoest. Wanneer niemand hen onderdak wil verlenen, komen ze terecht bij Shen Te, een hoertje dat geen ‘nee’ kan zeggen. Van het geld dat Shen Te van de goden voor de overnachting krijgt, koopt ze een tabakswinkeltje. Onmiddellijk wordt ze overvallen door een stelletje klaplopers. Ze ziet haar toekomstdroom, goed zijn voor anderen en voor zichzelf, meteen in rook opgaan.
Op het moment dat de contoverse haar teveel wordt creëert ze een soort alter ego, een neef Shui Ta. Alles wat Shen Te in alle onschuld met haar goedheid heeft veroorzaakt, kan ze als Shui Ta, met rechtlijnigheid en zakelijkheid, weer ongedaan maken.
Brecht speelt in dit sprookje een boosaardig spel met de (on)mogelijkheid van goedheid. Wat is het nut van naastenliefde? En als het zo niet lukt, hoe moet het dan wel? Hoe kun je goed zijn als dat slecht voor je uitpakt? Waarom zou je niet slecht leven als dat voordeel oplevert?
Vragen waar ‘de goede mens van Sezuan misschien de antwoorden levert. Het is aan de spelers om dit sprookje levend voor u te maken. Zij worden daarbij ondersteunt door uitbundige kleding en een muzikaal trio.

Regie: Paula van der Heide
Productie: Anke Wisselink
Spelers: Annie Gilles, Norine Haps, Els Koevoets, Puck Koomen, Bill Loogman, Michel Mannes, Martin Otto, Miriam Pels, Marjoleine Putter, Romy van Rijssel, Bram Schuijt, Jaap Schuuring, Myrthe Schuuring en Norman Settels.
Muziek: Gerjan Apeldoorn, Gert Eijkel en Dick Groot.

Reageer